Fish and chips

Ryba z frytkami podawana w gazecie postrzegana jest jako narodowe danie Wielkiej Brytanii, ale nie było tak zawsze.
Prawdę mówiąc do połowy XIX wieku były jedzone oddzielnie. Frytki pochodzą z Belgii, natomiast smażona ryba (pescado frito) została zaimportowana z Hiszpanii. Uliczni handlarze sprzedawali je z tac zawieszonych na szyjach.
Pomysł sprzedawania ich razem wykiełkował około 1860 roku, a dwaj ludzie postrzegani są jako pionierzy w tym pomyśle. Byli to, w zależności od wersji, Joseph Malin z Londynu i John Lees z Mosley blisko Manchester. Danie rozpowszechniło się najbardziej wśród pracowników fabryk, którzy potrzebowali zjeść na szybko gorący posiłek, tani i pożywny.


Samuel Isaacs w 1896 roku otworzył restaurację serwującą fish and chips, w której można było zjeść na siedząco, zagryzając chlebem z masłem, popijając przy tym herbatę, a to wszystko za 9 pensów. Robotnikom podobał się pomysł restauracji, w której jedli jak szykowni ludzie. W środku były dywany, obrusy i kwiaty na stołach, chińska porcelana, sztućce, a jedzenie serwowane było przez kelnerki.

Nadmorskie kurorty wzbogacały się na rosnącej popularności tego dania, a dzięki rozwijającej się sieci połączeń kolejowych mogło być ono szybko dostarczane także do centrów przemysłowych w kraju.
Dawne powiedzenie „never eat fish and chips if you can’t see the sea” (nigdy nie jedz ryby z frytkami jeśli nie widzisz morza) straciło moc.
W 1927 roku było 35 tysięcy punktów, w których można było je kupić. Podczas II Wojny Światowej Winston Churchill zauważył ogromne znaczenie tego dania dla morale i dlatego było ono jedną z niewielu rzeczy, na które nie było limitu w kraju.
Podczas D-Day żołnierze rozpoznawali swoich podczas lądowań mówiąc słowo fish, odpowiedzią było chips, oznaczające sojusznika.

W latach 80-ych XX wieku zakazano pakowania w gazetę ze względów zdrowotnych, obecnie używany jest papier do żywności, który czasami jest po zewnętrznej stronie zadrukowany wzorem naśladującym starą gazetę, by nawiązać do początków tego dania.
W 2003 roku w Wielkiej Brytanii i Irlandii wprowadzono rozporządzenie nakazujące nazywanie ryb, więc w menu obecnie zamiast fish and chips jest np. cod and chips (dorsz z frytkami).
Najczęściej używane tam do tego dania ryby to dorsz i łupacz.
Obecnie restauracji serwujących w Wielkiej Brytanii fish and chips jest około 8 razy więcej niż restauracji popularnej sieci ze złotą literą.

Niektórzy lubią takie ciekawostki, więc warto wspomnieć, że na weselach aktorki Kate Winslet oraz piłkarzy Wayne’a Rooney’a i John’a Terry’ego jednym z serwowanych dań było właśnie fish and chips.
25% ryb i 10% wszystkich ziemniaków sprzedawanych jest w sklepach fish and chips.
Największa porcja fish and chips natomiast, odnotowana w Księdze Rekordów Guinnessa, ważyła 47,75 kg – ryba, halibut w panierce, ważyła 19,08 kg, a frytki 28,67 kg. Rekord należy do Fish and Chips@ LTD w Londynie, a osiągnięty został 30 lipca 2012 roku.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*