Ikony Wielkiej Brytanii #11 Wembley cz.1

17.10.1973 roku godzina 19:45 belgijski sędzia Vital Loraux rozpoczyna mecz eliminacyjny do Mistrzostw Świata, które odbędą się za rok w ówczesnym RFN. 90 tysięcy zgromadzonych na stadionie kibiców jeszcze nie wie, że te dziewięćdziesiąt minut zostanie w ich pamięci do końca życia. Na przeciwko siebie stają reprezentacje: „Dumnych synów Albionu” jak wtedy określano reprezentację Anglii oraz niedoceniana, a wręcz lekceważona przez Anglików reprezentacja Polski z Janem Tomaszewskim w bramce, tym który później okrzyknięty zostanie: „Człowiekiem, który zatrzymał Anglię”. Jednak to nie o pamiętnym remisie będzie dzisiejszy artykuł. Dziś o miejscu, w którym ten mecz się odbył. Dziś o stadionie, którego nazwa powodowała szybsze bicie serc nie tylko u kibiców, ale też i u samych zawodników. Stadion, który stał się ikoną nie tylko Wielkiej Brytanii, ale też i futbolu. Zapraszam na pierwszą cześć artykułu o  „Olimpie futbolu” czyli legendarnym Wembley.

Najsłynniejszy stadion na świecie został wybudowany jako chluba wystawy Brytyjskiego Imperium, która to miała odbyć się w 1924 roku. Budowa stadionu zajeła 300 dni i została ukończona 23 kwietnia 1923 roku. Koszt budowy wyniósł: £ 750,000. Trzy dni później został rozegrany pierwszy mecz piłkarski na Wembley. Pierwszym meczem rozegranym na stadionie nardowym był finał FA CUP pomiędzy drużynami Bolton Wanderers i West Ham United. Mecz przeszedł wywołał tak duże zainteresowanie, że mogące pomieścic 127,000 tysięcy kibiców Wembley było przepełnione tak bardzo, że widzowie stali na płycie boiska. Sytuacja ta stawiała pod dużym znakiem zapytania możliwość rozegrania finałowego meczu. Niezbędna okazała się interwencja Policji, która wjechałą na stadion na koniach spychając kibiców poza linie boiska. Podczas tej akcji zupełnie przypadkowo w historii stadionu zapisał się policjant George Scorey i jego biały koń o imieniu Billy. Koń George’a był jedynym białym koniem na stadionie przez co zapisał się w pamięci wszystkich tam obecnych. Ten fatk sprawił, że finał FA Cup 1923 znany jest w historii jako finał białego konia.

W 1963 roku Wembley otrzymało szklany dach. W tym samym roku na stadionie po raz pierwszy rozegrano finał European Cup (Dzis. Liga Mistrzów) w którym AC Milan pokonał Benfice Lizbone 2-1. Trzy lata później podczas Mistrzost Świata (1966) na Wembley rozegrano w sumie 9 meczy wśród, których znalazła się mecz półfinałowy pomiędzy Anglią, a Portugalią (2-1) oraz mecz finałowy w którym zmierzyły się drużyny Anglii i Zachodnich Niemiec (4-2).

W 1996 roku z powodu przekształcenia stadionu w stadion wyłącznie z miejscami siedzącymi jego pojemność zmniejszyła się do 76,000. W tym samym roku na zmodernizowanym Wembley rozegranych zostało sześć spotkań odbywających się w Anglii piłkarksich Mistrzostw Europy. Najbardziej godnymi uwagi meczami były połfinałowy mecz Angli z Niemcami (1-1) oraz mecz finałowy pomiędzy reprezentacją Niemiec i reprezentacją Czech (2-1).

Ostatni mecz na Wembley przed jego rozbiórką był meczem międzynarodowym, w którym Anglia podejmowała drużynę Niemiec. Mecz zakończył się zwycięstwem reprezentacji Niemiec (0-1), a zwycięską i zarazem ostatnią bramkę strzeloną na starym Wembley zdobył Dieter Hamann. Krótko po meczu stadion został rozebrany przygotowując tym samym miejsce dla nowego stadionu, który również zostanie nazwany Wembley.

Marcin
Przedstawiciel młodej emigracji jednak nie w UK a... na Islandii! Wielka Brytania leży jednak w kręgu jego zainteresowań zwłaszcza wszelkie aspekty kulturalne i historyczne. Autor cyklu "Ikony Wielkiej Brytanii".

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*